Bijna honing

De website is vernieuwd, maar de blogs ben ik allemaal kwijt. Tijd om dus rustig aan de boel weer te vullen. Nu kan ik natuurlijk proberen de vorige verhalen weer uit mijn hoofd te halen, maar wellicht leuker om gewoon opnieuw te starten.

Vandaag ben ik weer bij de bijen geweest en ik hoopte al honing te kunnen tappen. Dat zou al kunnen, maar de bijen zijn nog niet zover dat alle kamers gevuld  en gesloten zijn. Dus maar even wachten. Ongeduldigheid heb je niets aan en de bijen moeten de kans krijgen het werk te doen. Iedere keer ben ik weer verbaasd hoe hard ze werken en hoeveel ze pukken van de imker. Die staat maar een beetje in de bakken te graaien, haalt steeds de ramen met raat eruit en knalt er af en toe iets nieuws in. Het harde werk wordt vaak verstoord. En toch, toch heb ik steeds minder last van ze. Wellicht omdat ze gewend raken of dat ik steeds beter weet wat ik sta te doen. Vandaag wist ik iets moois te filmen. De bijen hielden elkaar vast toen ik een raam weghaalde. Dus laten we zeggen dat je raam 1,2 en 3 hebt. raam 2 haalde ik weg en de bijen van raam 1 en 3 hielden elkaar vast. Alsof ze van de berg vallen. Zonder na te denken redden ze hun maatjes, want een volk kan alleen bestaan als men met elkaar samenwerkt. De koningin zorgt voor eitjes en de werksters bepalen wat daarmee gedaan wordt. Andere zijn de vliegbijen, haalbijen, wachters, etc. uiteraard zijn er nog de darren. Zij zorgen voor de bevruchting en hangen verder met een zakje honing voor de tv om Bijenbal te kijken.

Ik werkte vandaag zonder rook. Toen ik de eerste keer werd aangevallen door vele bijen, rende ik er vandoor om snel rook te halen. vandaag stond ik erbij te lachen en zei de bijen rustig gedag. Mooi hoe een mens leert en blij kan zijn met zo’n klein diertje. Alle vijftigduizend. Ik heb ze allemaal ene nachtzoen gegeven en verteld dat ik volgende week wel de honing wil hebben. Zijn ze vast voorbereid.

 

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *